İnsanoğlu çiğ süt emmiş kimseyi umursamaz!
Kendi etrafında dört döner yolunu bulamaz!
Kan revan içindeyim derdime çare bulunmaz!
Vakit daralır gidenin yeride doldurulamaz!

Hayallerimde öfke dizginlenmez hep nafile!
Bazen yanlızım bazen yanında geçer kafile!
Geçmişim'den arda kalan şey yapılmış hile!
Herkes duyarsızdır hayat sanki bir defile!

Kimi zaman yüzüm güler kimi zaman ağlamakta!
Kalemim yazar vede öfkemi kağıda saklamakta!
Yapılan kötülüğe kör gözlerim şaşı kalmakta!
Dert basar gönüle cıgara'mdan duman almakta!

Hayatımdaki tüm renkler hep nedense kapkara!
Sahtece gülüşler yüzüm'de sahte bir manzara!
İnsan umudunu bağlamış dört köşeli bir zara!
Kazanmak ve kaybetmek hepsi kocaman bi yara!

Günahlarımın pişmanlığı kulaklarımda yankısı!
Geçmişimden süre gelen o geleceğimin baskısı!
Saatler geçer zaman tükenir başım'da sancısı!
Gönülden göçen kişi'ler şu hayatın yabancısı!

Acı notalı melodiler çığlık gibi odama dolar!
Bahçelerime ektiğim gül'lerim geceleri solar!
Stresi çöker omuzlarıma ellerim saçımı yolar!
Ölüm habercisi baykuş gelir omuzlarıma konar!

Gülmek yasak sanki bana bu ziktiğim dünyasında!
Düş kurarken kabusla uyanır beden şu rüyasında!
Hep kan kusar gönül yitip gidenlerinde yasında!
Özlem'im kağıda sığmaz son bulur mezar başında!