BİLSEYDİN
Vedana ağlayan bakışları, sonsuza açılan yerde bıraktım. Sonlu uğraşıların sularında kopan fırtınalara inat sevdim serabını… Seni bana getiren baharın o içli gözyaşlarıydı. Bilseydin, üşüdüğüm dünyanın kumlarındaki ateşin gözlerime çalan yüzünü… Bilseydin, çatlayan duvarların ses geçirmeyen hücrelerinin taşı bile eriten alevlerini… Bilseydin, renksiz zevklerin nasıl dile gelip yakardığını… Ve mezarlar kadar derin hasretin, dağları devirip, sevdayı uyandırdığı iklimleri… Ah bilseydin…
Rüzgarın taşıyamadığı çelik gövdeli sevdayı aşırıp koydum yüreğime… Hiç kimse güneşin rengini seçemedi gözlerimden… Söylediğim şarkının nağmesine katılmadı hiç kimse… Ölümü canlandıran bir mevsimdi dünyanın köhneliğine tutunduğum. Titreyen menekşeyi hiç kimse uyandıramamıştı. Ve kimse şafağın koynundan çalmamıştı sevdayı…
Ve sen… Gözlerin renklendirdi dünyanın sevimsiz çehresini… Herhangi bir yolun, her hangi bir akşamında üşüdüm, ağladım. Gözlerinin rengini sürerken siyah beyaz yalnızlığıma, kalabalığın hüznünü serabında boğacaktım yine…
Bilseydin, korkuları korkutmanın sevincine alışamadan, yokluğuna bir akşam vakti alışmaya çalışmanın zorluğunu… Sen hasret de istersen, ben yalnızlık… İkimizin de paylaşmayı istemediği ayrılık de buna…
Özlemim sensizliğin burcunu kuşanırken, üşüdüğüm dünyadan en parlak yıldıza gözlerimi kırptım yine… Bütün yıldızlar başını eğdi. Yıldızlar da, yollar da, zaman da ağlıyordu… Ceylan gözlerine ve yüreğine vurgundum.
Bilseydin baharla gelenim, her mevsim yüreğimde güllerin açtığını… Bilseydin gözlerine erişmenin hazzının hiçbir bedel aramadığını… Bilseydin yağmurlarla seni konuştuğumu ve her yağmur damlasından seni sorduğumu… Nemlenen gözlerim son sağnağını dökmeden gelir miydin?
Bilseydin…

BEN HEP BUŞEHİRDE YAŞADIM YASLARI
İlk defa hissediyorum bu şehrin bu kadar soğuk, bu kadar büyük, bu kadar çirkin şehir olduğunu… Ben hep bu şehirde yaşadım yasları… Bu sehirde acı geldi ayrılık… Sevdamla ayrılıp, bu koca ve çirkin şehrin en ortasında yapayalnız buldum kendimi… Soğuktan dondum, titredi ellerim… Bulutlar inledi, hüzün yağdı gökyüzü… Ağladım…
Ben hep bu şehirde yaşadım yasları… "Geri döndüm" desem "gidemem" desem kabul eder misin?.. Acıların koyulaştığı yerde aydınlık olur musun yüreğime?.. Ah "rüzgar"… Ne fırtınalar kopuyor yüreğimde, ne hüzün türküleri mırıldanıyor dudaklarım… Ne bulutlar çöküyor gözlerime… Adını duyduğum her yerde yeniden düşüyorum kopkoyu bir tılsıma… Sitareler unuttu yaşamayı, parlak yıldızlar söndü, kaydı birer birer hepsi senin o sonsuz gözlerine… Sensiz kaldım, sessiz kaldım, yalnızlık yoldaş oldu bana, hüzün bindi omuzlarıma, yüreğim ağladı sensizliğe…
Ben hep bu sehirde yaşadım yasları… Bu kadar zor muydu, bu kadar acı verir miydi, yas tutar mıydı kalbim?.. Karalara büründüm… Ceza verdim kendime… Bu koca ve çirkin şehrin en koyusunda, en karanlığında, en ortasında yapayalnız ve ürkek, bir alev gibi tutsak ve titrek yanmaya… Gün mü suçlu gece mi anlayamadım… Ne benim bu hüzne ırak, ne de sen…
Ben hep bu şehirde yaşadım yasları… Sürüklendi içim, ezildi, inledi… Yüreğim sende tutsak kaldı, sen bende unuttun seni… Ellerim üşüdü… Hüzün oldu dört yanım.
Ben hep bu şehirde yaşadım yasları…

DOST MUSUN?

Dost musun? Öyleyse canın canımdır...Aynan olmalıyım...
Yüzüne söyleyebilmeliyim her seyi...Hem sakınmadan, mertce...
Hani bilirsin, esirgemem lâfımı,Ne sekil gelirse, öylece...
Hazırım tüm ictenligimle konusmaya, ama,Seni de dupduru isterim karsımda...
Dostsan
Gözlerimin içine baka baka yaka silk benden!Arkamdan sikayetlenme!
Yigit ol! Gerekirse yigitçe azarla, cekinme!
Lâf degil, icraat beklerim senden!Öyle bak ki, hislerini görebileyim.. .
Öyle hisset ki, güvenle bakabileyim. ..Sevmem, ölenin ardından agıt yakmayı!
Dil dönerken söylenmeli her sey...Kulak duyarken anlatılmalı...
Göz bakarken bakmalıyım sana...
Can sag iken sarılmalı...Keskelere meydan vermemeli hayatım,
Pismanlıklarla yogrulmamalı. ...
Hayır!
Dirime selâm vermeyen,Ölüme de fazla yaklasmasın!
Dostsan, ölmemi bekleme!Haklı ysam, yasarken savun beni!
Yasarken yanımda ol!
İnanmıssan bana, kimse cevirmesin seni yolundan!
Ve inanmamıssan, sakın rol yapma!Her söyledigimi onaylaman sart degil...
Her yaptıgımı begenmen de gerekmez...
Dostsan, rahatca elestir, fikrini rahatca söyle, sıkılma!
Yadırgayabilirsin beni
Ve ben de seni tuhaf bulursam sasırma...Kandı rmanı aslâ kabul edemem!
Her dedigini, her yaptıgını hoş görürüm, ama,Beni, bana sormadan yargılama!
Her yedigimiz aynı olmaz belki,Her dakikamız birlikte gecmez...
Her güldügünde gülmeyi garanti edemesem de,Agladığında seninle birlikte oturup aglarım...
Belki her cagırdıgında gelemem fakat,Derdine ortak ararsan, kosarım...
Ben de herkes gibi insanım elbet,Ne göklere cıkar beni, ne de yerin dibine sok!
Senin isin bu degil!
Benim zaten bir yerim var herkes gibi yer ile gök arasında...
Dostsan
Kücümsemeden, küfretmeden,Sevgiyle , saygıyla ve huzurla gel sokagıma...
Dinlenmek istediginde, hic düsünme, sana özel bir limanım,
ama...
Yoruldugum zamanlarda,
Diledigimce sıgınabilmeliyim koylarına...Seni bir cocuk kadar saf sevebilirim
Ve bir deli kadar art niyetsiz...Ugruna seve seve hesabı sasırırım...
Görmezden gelebilirim yanlıslarını...
Baskaları enayilik sayabilir,Baskaları akılsızlıgıma yorabilir,
Bunları dert bile etmem, ama,Sen, aslında aptal olmadıgımı,Her an, tekrar tekrar hatırla!
Ve sakın beni aptal yerine koymaya kalkısma!Seviyorsan, cimrilik etme, söyle!
Muhabbeti varken, yokmus gibi yapanla,Hic sevmedigi halde, yılısıp durana sinir olurum!
Neyse, o olmalı insan...Kendisi olmaktan korkmamalı!
Kendisi olmaktan kacmamalı!Bil ki, sensin diye seni bırakmam, ama,
Ben oldugum icin bırakırsan beni,Yas da tutmam arkandan!
Bedel mi?
Ödemeyeceksen cıkma yola
İcten pazarlık edersen, ancak kendine edersin...Kendince küser barısır, kendi kendini yersin!
Dostsan, mevsimince yag...Kıssan kar ol, güzsen yagmur...
Soguguna, sıcagına, esip savurmana itiraz etmem,Senden, ille de bahar olmanı beklemem, ama,
Dayanmalısın en siddetli fırtınalarıma.. .Belki de cok geldi bunca talep...
Bana karsı hiçbir mecburiyetin yok, korkma...
Sana fazla geldigim ilk anda,Arkana hiç bakmadan, dönüp gidebilirsin. ..
Gecip gidebilirsin, borcluluk hissetmeden. ..Mutlaka bir acıklama da beklemem senden, ama,
Gitmeye davranırsam bir gün,Sen de karsımda set olma!
Dost musun?
Öyleyse, canın canımdır,Yoluna bas koymaya hazırım ya,
Basını da yollarımda isterim, unutma!!!!!! !

Eğme başını yere,utanıyormusun sevgimden ? Utanma! Sevdiysen mertçe söylede gitt!
Ama eğme başını yere,ben senin dikbaşlılığını sevmiştim en çok kabaran gururunu,şimdi eğme başını öyle utanma sevmekten! ne çıkar sevdiysen yeniden, biz bitmişiz artık !biz iki çocuktuk büyümeye dur! Diyen ,ama ne büyüdük nede çocuk kaldık,farzet ki bir evcilik oyunun da olmayan ana babaydık kucağımızdaki naylondan çocuğa…
Ve dağıldı şiddetli geçimsizlikten bir yuva daha,çocuk ise kaldı işte analı babalı kimsesiz ortada…
Dönüşümü yok gelip giden zamanın, zamanlar giderken birer parçada götürmüşler içimizden,dışımızdan o yüzden eksikliğimiz tamamlanmayan yarımlığımız…
Sevmeyi becerebildiysen yeniden durma hiç! Git! Ama giderken adam gibi sevdim de! Eğmeden başını yere…


Dur! dersem kopsun ağzım dilim,bir damla yaş düşerse kör olsun gözlerim,ben seni sevdim!sen de beni sevdiysen çok eskiden, hiç düşünmeden gidişini ertelemeden git! Yalan söyleme bilirsin sevmem! Yılanıda yalanı da! Bahane arama sevgine eğer sevdinse! Benim seni sevdiğim gibi , utanmadan,çekinmeden git!
Ama dönüşü olmasın bu gidişinin,yanılmışlığın telafisi pişman bakışın olmasın gözlerime
Gizlice olursa gidişin, işte budur asıl ihanetin ,ne ihanetinin,nede pişmanlığının hiç! affı yok! sevdiğim…


Onun için söyle! eğme başını sessizce yere, mertçe! bende sevdim! sevdim işte! nedensiz de….
İşte o vakit alnından öperim seni Eğme! Dik tut başını adam gibi sevmek ayıp değil ki!
Üzülme sen ben acımı da !çekerim sevdamı da! Adam gibi girdin madem kalbime adam gibi de çık git gideceksen….
Yeter ki adı ihanet olmasın gidişinin

YAŞAYINCA ANLADIM
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..
Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..
Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman
olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür
KİMDİ???
Kimdi kalan, kimdi giden...
Giden mi sucludur herzaman!...
Ne zaman baslar ayriliklar...
Dostluklar biter ne zaman...
Her gecen gun bir parca daha
Aldi goturdu bizden...
Ayni kalmiyordu hicbir sey...
Degisiyordu hersey kendiliginden...
Artik cozulmustu ellerimiz...
Artik bolunmustu yuregimiz...
Birimiz soylemeliydi bunu...
Otekini incitmeden...
Kimdi giden, kimdi kalan...
Aslinda giden degil...
Kalandir terkeden...
Giden de bu yuzden gitmistir zaten !!!

Sevgili hakkus,


Mektubunu aldim. Mektubunun gelmesi ne denli sevindiriciyse de
okuduklarim o denli üzücüydü. Demek askere gittiginden beri çavusun
size, özellikle de sana yapmadigi kalmamis. "Suçum olsa yanmam"
diyorsun. Sana inaniyorum dostum. Olur olmaz seni dövdügüne göre,
yazdigin gibi o herif asker ocagina yakismayan sadistin teki. Sen
sivilken agzina kötü söz almazdin. Adamin besiginden mezarina kadar nesi
varsa sövdügüne göre gerçekten çok sinirlenmissin. Ama haklisin. Ben de
olsam ondan nefret ederdim. Oysa hepiniz ayni vatanin evladisiniz. Neden
ayirim yapip en agir isleri sana yaptiriyor ki???.. Senin gibi akli
basinda, sorumluluklarinin bilincinde olan insana böyle davranmak için
çok adi birisi olmali. Zaten "adinin teki" demissin. Neyse hakkus, vatan
borcu bu...
Herseye,insanliktan uzak olan çavusuna bile, katlanip Vazifeni yerine
getirmelisin. Sen yine elinden geldigince iyi asker olmaya çalis. Beni
de mektupsuz burakma. Mektuplari disardan yollamakla iyi ediyorsun.
Çavus iti okursa bir de mektuplar için dayak yersin sonra.


Özlemle gözlerinden öperim.

__dostun Recai__

+++++++++++++++++++++++

**** Recai iti,

Ben sana ne zaman mektup yazdim da o allahin belasi mektubu gönderdin??
Mektuplarimizin okundugunu bildigin için bu adiligi yaptin di mi köpek??
Senin yüzünden gül gibi çavusumun bana yapmadigi kalmadi. Tonla dayak.
Bir hafta da hapis cezasi yedim, Çavus beni bölügün önüne çikarip
"KARSINIZDA ORDUMUZUN EN SEREFSiZ ASKERI DURUYOR." dedi. Ne dediysem,
senin nasil adi bir yaratik, mektubunun da o essek sakalarindan biri
olduguna
inandiramadim. Bir daha mektup falan yazma. Zaten, ilk izne gelisimde
ellerini un ufak edecegim. Birkaç yil eline kalem alamayacaksin.


En kisa zamanda basina bir kaza gelmesini, sürüm sürüm sürünmeni dilerim.


__Hakan__


++++++++++++++++++++++++


Merhaba hakkus,

yaninda olamadigim,sorunlarini ve acilarini paylasamadigim için
kahroluyorum. Mektuplarini okudukça içim kan agliyor. Manyak çavus
iyice azdi ha. Vay sadist vay. Bir de adam bilip çavus yapmislar.
Böylelerinin eline hiç yetki vermemeli. Sonra ne oldum delisi oluyorlar.
"Sivil olsam yapacagimi bilirdim" diyorsun. Ama haklisin hakkus.
Sinirlerine hakim ol. Askerlikte üste saygisizlik olmaz. Adama askerligi
bitirtmezler vallahi. Uyma o hayvana dostum. Zor ama sayili günler
gelir geçer. Buralar bildigin gibi eksikligini hep hissediyoruz.


En güzel günler seninle olsun.


__kardesin Recai__


+++++++++++++++++++++++


Recai denen hayvan,

Lan sana hayvan demek iltifat, hayvanlara hakaret olur, oglum sen
çildirdin mi? Çavus fittirdi. Adamin bir agzima yapmadigi kaldi.
"Yazmadim konutanim." diyorum, yemin billah ediyorum dinledigi yok. Ah
**** essogluessek yaktin beni. Askerligim simdiden bir ay uzadi. Her
gece tuttugum 8-5 nöbetleri, günde yalniz basima tam teçhizat 20km kosu,
iki çuval ispanak ayiklamak imanimi gevretiyor. Yeter artik Recai!
Sakanin çikacak suyu muyu kalmadi. Bu gidisle biraz zor ya, izne
gelirsem kendine kaçacak delik ara. Tüm kemiklerini kiracagim. Allah
belani versin...

__Hakan__


+++++++++++++++++++++++


Hakkus'cugum,

Yooo, yazdiklarina inanamiyorum. Bu kadari da olmaz ama. O serefsiz
çavusun sana yaptiklarini insan yapmaz. Nedir bu essogluessegin sana
çektirdigi? Yani afedersin ama insan sokaktaki uyuz ite bile daha iyi
daha merhametli davranir. Bak hakkus, sakin benden gerçekleri saklama,
yoksa görevden mi kaytariyorsun? Eninde sonunda ikiniz de bu vatanin
evladisiniz. Böyle yapmasi için ya kafadan sakat ya da soysuz olmali,
ne diyeyim hakkus, sabredeceksin. Allah sevdigi kuluna çektirirmis. Seni
de seviyor olmali ki çavus gibi bir namussuzu basina bela diye salmis


__candostun Recai__

+++++++++++++++++++++++


recai soysuzu stop sayende askerligim bitmeyecek stop firar ettim stop
seni parçalamaya geliyorum stop hakan