Τα τελευταία 30 χρόνια, 30 εκατομμύρια άνθρωποι, παιδιά στη πλειοψηφία τους, σύρθηκαν στους σκοτεινούς δρόμους του εμπορίου ανθρώπων, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των Ηνωμένων Εθνών, της UNICEF, και του ILO, του Διεθνούς Οργανισμού για την Εργασία. Οι χώρες τις νοτιοανατολικής Ασίας, αποτελούν "πρωτεύουσες του trafficking". Είναι συγχρόνως η πηγή, ο διαμετακομιστικός κόμβος, αλλά και ο προορισμός εκατομμυρίων θυμάτων.

Η UNICEF δίνει τον ορισμό της σεξουαλικής εκμετάλλευσης: "Παιδιά, αρσενικού και θηλυκού γένους, που μετέχουν σε σεξουαλικές δραστηριότητες, επί χρήμασι, ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο μέσω καταναγκασμού ή επιρροής από οποιοδήποτε ενήλικα, συνδικάτο (εγκλήματος) ή ομάδα".

Απ' τα μονοπάτια της παιδικής πορνείας, σύμφωνα με την UNICEF οδηγούν 1 έως 2 εκατομμύρια ανήλικα παιδιά στη βιομηχανία του σεξ κάθε χρόνο. Απ' τη στιγμή που το παιδί πέφτει στα πλοκάμια του οργανωμένου εγκλήματος, οι στατιστικές του δίνουν, κατά μέσο όρο, ζωή από 8 έως 10 χρόνια. Πρόκειται για παιδιά που δεν θα προλάβουν να μεγαλώσουν, θα δολοφονηθούν είτε από τις κάθε είδους κακουχίες και τα βασανιστήρια είτε από το AIDS.

Όποιος θελήσει να μιλήσει με ακρίβεια για τον αριθμό και την ηλικία των θυμάτων, θα απογοητευθεί. Σύμφωνα με τους διεθνείς οργανισμούς που ασχολούνται με το θέμα, τα στοιχεία, "είναι κατά προσέγγιση".

Η βιομηχανία του σεξ "μεγαλουργεί" στους γνωστούς τοις πάσι οίκους ανοχής, τα μπαρ που προσφέρουν συνοδεία, τα ξενοδοχεία, τα κάθε είδους "σπίτια", το πεζοδρόμιο και την κατ' οίκον παράδοση… Η αδυναμία επιβίωσης είναι ο βασικό παράγοντας που οδηγεί καραβάνια παιδιών στο κρεβάτι του πόνου. Το οικονομικό αντάλλαγμα, όταν αυτό υπάρχει, είναι συνήθως εξευτελιστικό και αρκεί απλά για να συντηρεί στη ζωή τα αθώα θύματα, παιδιά και γυναίκες. Το "τροκ", η πρωταρχική μορφή εμπορίου βάσει ανταλλαγής, ζει και βασιλεύει: Χιλιάδες είναι τα παιδιά που δίνουν το κορμί τους με αντάλλαγμα τροφή, ένδυση και στέγη.