บางครั้ง เราก้อไม่อยากอยู่กับความเปนจริง

แต่กลับอยากอยู่กับสิ่ง ที่"ฝัน"


ถึงแม้ว่าความฝัน นั้น จะไม่อาจเปนจริงด้าย

ฉันก็เปนอีกหนึ่งคนในนั้น ><

ที่ต้องจมอยู่กับชีวิตที่ไม่มีความหมายอะไร

มีแต่คนอื่นที่มีความหมายสำหรับฉัน

ฉันต้องจมปรักอยู่กับความคิดของตัวเอง


ที่ไม่มีใครรับรู้ด้าย ใครจามาเข้าใจ [คงไม่มี]*


ยังยืนอยู่จุดเดิม อยู่กับสิ่งเดิม ๆ

ความคิดเดิม ๆ ความหวังเดิม ๆ

อยากเดินต่อไป...แต่จัยมานเหนื่อยล๊าเหลือเกิน

จะมีใครสักคนไหม ?

ที่จายืนมือมาดึงฉันออกปัยจากสิ่งนี้??

ก้อคงจะไม่มี นอกจากตัวของตัวเองที่จะลุกขึ้นมา

และ มานจาอีกแค่ไหนกันล่ะ ??



:]]*