εxεις κλαψει με λυγμους ποτε, οταν καποιος που αγαπουσες εφυγε και δεν ειναι πλεον κοντα σου?

μην ξεγελιεσαι απο το χρονο... ολα παρερχονται, οι περασμενες στιγμες σε κοιτουν, σε μεμφονται..
μιλω γιαυτα που φυγαν και γιαυτα που επονται γιατι τα λαθος λογια που χεις πει δεν επιστρεφονται...
μιλω για ολα εκεινα που δεν εκτιμας, που ξεχνας ή που φοβασαι να τους πεις πως ταγαπας..
μιλω για αυτα που καθε μερα προσπερνας, που σε περιμενει καθε μερα σπιτι οταν γυρνας..
σαν ενα φιλο αγαπημενο παιδικο σου..σαν ενα μηνυμα απλο στο κινητο σου..σαν ενα χαδι της μητερας στα μαλλια σου..σαν ενα παθιασμενο φιλι απτην κοπελια σου...

πραγματα τοσο μικρα μα τοσο πολυτιμα...πραγματα που δε θεωρεις μεγαλο ζητημα..πραγματα καθημερινα , συνηθισμενα που εχεις μαθει δυστυχως να θεωρεις δεδομενα...

σε μια τοση δα στιγμη οι αποχρωσεις του γκρι με του χρονου το πινελο χρωματιζουν τη γη και βουτωντας στην παλεττα βαφουν μαυρη τη ζωη..οταν καποιος απο μας το ασπρο δεν ηθελε να δει...τα ομορφα συνηθως βρισκονται μπροστα μας..δε μας αφηνει να τα δουμε η αγνοια μας.. κι οταν τα χασουμε η φυγουνε μακρια μας..δεν προκειται να τα επιστρεψουν τα δακρυα μας..

το καθε αυριο θολο ειναι κι απροβλεπτο...τα παντα αλλαζουν μεσα σε ενα δευτερολεπτο..γιαυτο οταν γελας να θυμασαι και το γιατι, γιατι τα πιο πολλα χαμογελα σβηνουν πριν το πρωι...και οσα κανει ο χρονος δε μπορεισ ναλλαξεις, τα λογια δεν αλλαζουν πισω ως τωρα πραξεις..μια τοση δα στιγμη ειναι αρκετη για να σου πει πως πρεπει καθεμια μερα σου να αδραξεις..

ζησε τωρα το τωρα κι οχι αργοτερα...
ζησε με οσα ηρθες κι οχι περισσοτερα..
βουτα στη ζωη πριν μεινουν ολα απωτερα..
γιατι ολα οσα εχουμε ειναι τα πιο ομορφα ονειρα..